Μετά τα δύο συνεχόμενα 1-2 της Redbull σε ισάριθμους αγώνες, ήρθε η σειρά της Ferrari να πανηγυρίσει στον τρίτο αγώνα της χρονιάς, στην Αυστραλία, το δικό της 1-2.
Τη νίκη για τη Scuderia Ferrari πέτυχε ο εγχειρισμένος Κάρλος Σάινθ, και ο όχι ο Σαρλς Λεκλέρκ σε μια πίστα που ο Ισπανός πατούσε καλύτερα σε όλο το 3τριημερο.Η Ferrari θα κέρδιζε όμως αν ο Μαξ Φερστάπεν δεν αντιμετώπιζε πρόβλημα με το πίσω δεξί φρένο, που τον οδήγησε σε εγκατάλειψη στον 4ο γύρο;
Δεν το ξέρουμε, αλλά και δεν μας ενδιαφέρει!
Και για εξηγήσω τι εννοώ, ο Ολλανδός πρωταθλητής είχε να αντιμετωπίσει πρόβλημα δύο ολόκληρα χρόνια(!).
Αν δεν συνέβαινε αυτή η εγκατάλειψη, όλοι κρυφά μέσα μας αρχίσαμε να αναρωτιόμαστε αν θα κάνει το 24 στα 24, μετά το 2 στα 2 των ταύρων. Τώρα όμως το απρόσμενο συμβάν αυτού του αγώνα, μια επαφή να συμβεί σε επόμενο αγώνα και ο Μαξ θα σταματήσει και ψυχολογικά να νομίζει ότι είναι άτρωτος (ή μήπως είναι;).
Στις περισσότερες περιπτώσεις το αναπάντεχο και οι εγκαταλείψεις έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην έκβαση των τίτλων: Μόνο στην Αυστραλία, το 1986 οι παλαιότεροι θυμούνται τον Νάιτζελ Μάνσελ να περνά την ευθεία εκκίνησης τερματισμού με κλαταρισμένο λάστιχο και να χάνει τον τίτλο για μόλις μισό βαθμό! Η επαφή του Σουμάχερ με τον Χιλ το 1994 επίσης στην Αδελαΐδα, καθόρισε την έκβαση του τίτλου εκείνης της χρονιάς.
Το 2000 μια χρονιά όπου ο Μ. Σουμάχερ και η Ferrari πάλευε για να ξαναφέρει το πρωτάθλημα στο Μαρανέλο μετά το μακρινό 1979, θυμάμαι χαρακτηριστικά, πως (με λίγο καλύτερο μονοθέσιο) είχε εγκαταλείψει στο Μονακό, είχε δύο απανωτές εγκαταλείψεις από ατύχημα και κάπως έτσι ο μεγάλος του αντίπαλος Μίκα Χάκινεν έφτασε μέχρι και τον προτελευταίο αγώνα να διεκδικεί τον τίτλο, που κατέληξε εντέλει στα χέρια του Μ. Σουμάχερ και της Ferrari.
Για να μην θυμηθούμε τον Ραϊκόνεν και τις εγκαταλείψεις το 2005, πως ευνόησαν βαθμολογικά τον σταθερό Αλόνσο και την Renault, που δεν ήταν η ταχύτερη αλλά η πιο αξιόπιστη και πανηγύρισαν τους τίτλους εκείνης της χρονιάς.
Το 2016 ήταν ίσως η πιο επιβλητική χρονιά της Mercedes: ο τίτλος πήγε όμως στον Νίκο Ρόσμπεργκ και όχι στον Λιούις Χάμιλτον. Που οφείλεται αυτό; Σε μεγάλο ποσοστό στο καπνισμένο μοτέρ του Βρετανού στο GP της Μαλαισίας...
Η εγκατάλειψη του Μαξ είναι καλοδεχούμενη για όλο το φίλαθλο κοινό που ψάχνει κάπου να πιαστεί για να τονώσει το ενδιαφέρον του.
Τα απρόσμενα συμβάντα είναι μέρος της ιστορίας της Formula 1, και μετά τα όσα συμβαίνουν στο εσωτερικό της RBR, άπαντες να βρίσκονται προ των πυλών μιας μετακίνησης( η Bild αναφέρει πως Άντριαν Νιούι και Ferrari, συζητούν τα σημαντικότερα σημεία της συμφωνίας τους και μένει να τα βρούν), ο Πέρεζ να μην μπορεί να ανταποκριθεί απόντος του Φερστάπεν, φέτος οι ταύροι φαίνονται κάπως πιο ευάλωτοι.
Λέτε κάποιο απρόσμενο γεγονός να καταφέρει να τους δαμάσει;
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου