Στο Γκραν Πρι της Αυστρίας παρακολουθήσαμε τον πιο ενδιαφέρον αγώνα της χρονιάς που μάλιστα είχε αγωνία μέχρι το φινάλε. Ταυτόχρονα γίναμε μάρτυρες της πρώτης σκηνής από μια παράσταση που αναμένεται να έχει μεγάλη διάρκεια: Αυτή του Max Verstappen και του Charles Leclerc.
Οι δύο μελλοντικοί σταρ της Formula 1, αρχίζουν να πρωταγωνιστούν στο υψηλότερο επίπεδο. Το σπορ σιγά σιγά όπου η νέα γενιά θα αναλάβει τα ηνία. Έτσι συνέβη και στο παρελθόν, θα αναφερθώ όμως στο παρελθόν το οποίο παρακολουθώ εγώ από όταν είδα για πρώτη φορά F1:
Το 1991 ο Schumi πρωτοέδειξε τα δόντια του την εποχή του Senna και του Prost. Πήρε νίκες, έλαμψε και πήρε τα ηνία με την ανερχόμενη Benetton, μόλις ο μεγάλος βραζιλιάνος "έφυγε" και ο κος καθηγητής συνταξιοδοτήθηκε. Μαζί με τον Γερμανό ήρθαν μαζί του οι Mika Hakkinen, Jacques Villeneuve, Damon Hill και David Coulthard. Φυσικά η κόντρα Schumacher - Hakkinen απασχόλησε περισσότερο. Οι μάχες τους, με τις Mclaren και Ferrari σχεδόν ισοδύναμες, ήταν ομηρικές. Όλοι οι παραπάνω πλην του Coulthard στέφθηκαν πρωταθλητές.
Μετά από μια δεκαετία, το 2001 ήταν και πάλι χρονιά ορόσημο: Οι Fernando Alonso, Kimi Raikkonen, Juan Pablo Montoya, Felipe Massa και Mark Webber τάραξαν τα νερά τηs κορωνίδας των μηχανοκίνητων σπορ. Ο Jenson Button είχε μόλις ένα χρόνο στις πλάτες του. Οι δύο πρώτοι ήταν αυτοί που πήραν τα ηνία(μαζί με τα πρωταθλήματα του 2005,06 και 07). Ο Βρετανός τζεντλεμαν πρωταθλητής το 2009, ήταν μέρος της μεγαλύτερης έκπληξης της F1, καθώς αποτελεί μέρος του παραμυθιού που ακούει στο όνομα Brawn GP. Ο JP Montoya δεν στέριωσε παρότι έδωσε πνοή με τον τσαμπουκά του, ο Webber έχει αποσυρθεί με το τέλος της κυριαρχίας της Red Bull το 2013, χωρίς να έχει κατακτήσει τίτλο και ο Massa έφτασε κοντά το 2008 αλλά δεν τα κατάφερε για μια στροφή, και αποσύρθηκε το 2017. Ο Alonso έφυγε πέρυσι, μένοντας μακριά από έναν πολυπόθητο τρίτο τίτλο, και ο μόνος που έμεινε από την "παλιοσειρά" είναι ο Kimi Raikkonen. Ναι, ο τελευταίος πρωταθλητής της Ferrari και τελευταίος νικητής της Scuderia.
Η επόμενη φουρνιά εμφανίστηκε το 2007: Lewis Hamilton, Sebastian Vettel, Nico Rosberg(2006) και έμελλε να καταδυναστεύσουν το άθλημα. Τέσσερις τίτλους ο Γερμανός, άλλους πέντε ο Βρετανός και έναν, αυτόν του 2016 ο Ρόσμπεργκ. Ο μόνος που αποχώρησε ήταν ο τελευταίος μαζί με τον τίτλο που κατέκτησε..
Το παρών
Στο σημερινό grid έχουμε την πολυτέλεια να έχουμε δύο πολυπρωταθλητές: Τον Hamilton με πέντε τίτλους και τον Φέτελ με τέσσερις(ο Κίμι είναι ο άλλος πρωταθλητής, που δεν διεκδικεί πια τίτλο). Η φετινή σεζόν είναι αυτή που θα αλλάξει τα επόμενα χρόνια. Και αυτό γίνεται γιατί οι νέα γενιά πιλότων βγαίνει από το καβούκι της και πρωταγωνιστεί. Οι συγκυρίες μας έφτασαν ως εδώ, τον Verstappen και την Honda να βελτιώνονται και τον Leclerc να να έχει αρπάξει την ευκαιρία σε πρωτοκλασάτη ομάδα. Να εδραιώνονται ως τα μεγάλα ονόματα και να είναι οι "άγουροι" πρωταθλητές.
Πέραν του Max Verstappen που εμφανίστηκε το 2016, πέρυσι εμφανίστηκε το αντίπαλον δέος σύμφωνα με τους ειδικούς: ο Charles Leclerc. Τη φετινή χρονιά όμως πήρε τη θέση του οδηγού για λογαριασμό της Ferrari. Ο 19χρονος ρούκι Lando Norris με τη Mclaren φέτος δίνει τα διαπιστευτήρια του και σε συνδυασμό με την ανοδική πορεία της ιστορικής ομάδας μπορεί μελλοντικά να είναι ένας από τους διεκδικητές. Ο George Russell(νεοφερμένος επίσης) φέτος οδηγεί για τη Williams, αλλά το ταλέντο του, "αρκείται" στο να τερματίζει μπροστά από τον teammate του, τον Kubica. Επίσης ο Ocon έδειξε ψήγματα του ταλέντου του το 2018, με την(πρώην) Force India αλλά φέτος έμεινε εκτός grid λόγω των χρημάτων που έφερε στην ομάδα ο Stroll. Παραμένει στο pit wall της Mercedes παρόλα αυτά κάτι που θέτει υποψηφιότητα για τη θέση του Bottas.
Verstappen VS Leclerc
Τα δύο μεγάλα ταλέντα της F1, γνωρίζονται πολύ καλά στις πίστες από τα καρτ. Τώρα πια, από τις μάχες ρόδα με ρόδα στα καρτοδρόμια, μας πέρασαν στις μάχες της ακριβοθώρητης Formula 1. Ο Max, έσκασε σαν βόμβα, κατακτώντας τη νίκη στον πρώτο του αγώνα με τη Red Bull Racing στην Ισπανία το 2016. Το ίδιο επίμονος και ανυπόμονος συνεχίζει ακόμα και σήμερα και έτσι κέρδισε και το αυστριακό GP. Χωρίς να περιμένει την επόμενη κίνηση: είδε το κενό και βούτηξε. Και δικαιώθηκε. Από την άλλη ο μεθοδικός Leclerc, σκαλί σκαλί έφτασε ως την Ferrari. Πέρασε από τις προηγούμενες κατηγορίες(ενώ ο Max όχι) παράλληλα ψήθηκε και γαλουχήθηκε ο χαρακτήρας του όταν έχασε τον νονό του τον Jules Bianchi, και μετά τον πατέρα του. Ο Binotto είπε ό,τι είναι θέμα χρόνου να έρθει η πρώτη του νίκη. Οι δύο pole positions που έχει όμως είναι αρκετές ώστε να μπει στο μάτι του Verstappen που μπορεί να έχει νίκες αλλά ψάχνει ακόμη την παρθενική του.
Όπως και να έχει, η αντιπαλότητα των δύο δεν ξέρουμε αν εξελιχθεί και σε διεκδικήσεις τίτλων, ή πως θα τα φέρουν οι συμπτώσεις στο μέλλον. Ξέρουμε πως οι silly seasons προκαλούν πάντα ντόμινο εξελίξεων. Το σημαντικό είναι ποιος θα βρεθεί στην κατάλληλη θέση την κατάλληλη στιγμή. Και τη δεδομένη στιγμή αυτοί είναι οι Max Verstappen και Charles Leclerc.
Aς απολαύσουμε τη νέα γενιά όσο θέτει τις βάσεις για τις μετέπειτα μονομαχίες με φόντο το στέμμα του παγκόσμιου πρωταθλητή.
ΥΓ. Δίχως να θέλουμε να θίξουμε την οδηγική ικανότητα των Perez, Sainz, Bottas, Hulk και Ricciardo είναι πιο φτασμένοι πιλότοι, που όμως όσο περνά ο καιρός τα αδηφάγα αφεντικά των ομάδων στρέφονται πάντα προς τα νέα ταλέντα. Ίσως λόγω καταστάσεων βρεθούν να διεκδικήσουν κάποιον τίτλο.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου